Accepteer jezelf zoals je bent

Echt, iedereen staat wel eens enorm te balen voor de spiegel, met het idee dat hij of zij een enorm middelmatig mens is. Soms heb je in de omgang met anderen het gevoel dat je niets goed genoeg kan doen en dat je maar flets afsteekt bij al die prachtige stralende en zelfverzekerde mensen in jouw omgeving. Maar weet je wat? Niets is minder waar. Zowel van binnen als van buiten is er op iedereen wel het een en ander aan te merken. Bovendien zie jij jezelf altijd anders dan de buitenwereld jou zal zien. Tijd dus om jezelf te accepteren zoals je bent.

Opgroeien en bewust worden

Heel kleine baby’tjes weten nog niet zo veel over zichzelf. Ze snappen na een tijdje dat ze vingers en tenen hebben om mee te spelen, maar dat was het wel zo’n beetje. Naarmate een kind groter wordt, duurt het nog best een poos voor het echte zelfbewustzijn naar boven komt. Daardoor kunnen kinderen ook zo heerlijk onbevangen in hun fantasiewereldje leven en zonder terughoudendheid met andere kindjes spelen. In de puberteit slaat het ‘noodlot’ dan vaak ineens genadeloos toe: het kind ziet zichzelf plotseling van een afstandje, in relatie tot anderen, en wordt zich pijnlijk bewust van wat hij zijn tekortkomingen noemt.

Media

Tegelijk met dat nieuwe zelfbeeld komt ook het vergelijken; op populaire websites en in jongerentijdschriften worden alle beschreven personages door pubers bekeken in relatie tot zichzelf. Als puber kijk je naar: is iemand dikker of dunner? Wat voor huid heeft zij? Hoe gespierd is zijn lichaam? Hoe gaat zij met mensen om? Met welke prachtige vrouw heeft hij verkering? Vervolgens vergeet je rekening te houden met het gefotoshopte ideaalbeeld en het zorgvuldig gebeeldhouwde imago, en denk je: ik word nóóit zo knap, slim, gespierd en bijzonder als deze mensen. Dat klopt natuurlijk ook. Ze zouden zelf trouwens ook willen dat ze écht zo perfect waren.

Hoe anderen naar zichzelf kijken

De een is er wat beter in dan de ander: het ophouden van een zelfverzekerd imago. Een klein deel van de mensen is écht zelfverzekerd, dat wordt vaak makkelijker naarmate je ouder wordt, maar zelfs mensen die barsten van het zelfvertrouwen hebben wel eens een moment waarop ze aan zichzelf twijfelen. Ook het volhouden van een beeld naar de buitenwereld toe is enorm lastig. Omdat de meeste mensen een ‘acteur’ nooit zien zoals hij echt is, trekt hij automatisch de mensen en gebeurtenissen naar zich toe die juist niet goed voor hem zijn. Van buiten is zo iemand enorm succesvol, maar van binnen kan de eenzaamheid verschrikkelijk zijn.

Niet te veranderen

Het allervervelendste aan het hebben van een negatief zelfbeeld is dat je maar een beperkt aantal dingen aan jezelf kunt veranderen. Een heel groot deel van jouw kenmerken ligt vast, zit als het ware ingebakken, dus je komt er niet meer van af. En waarom zou je dat ook willen? Het zijn juist die unieke en onveranderlijke kenmerken die jou precies maken tot je eigen unieke zelf. Je lichaamsverhoudingen, je haarkleur, je korte lontje of je blozende wangen: het zijn allemaal dingen die specifiek bij jou horen en die je zult moeten accepteren en zelfs liefhebben om jezelf te kunnen accepteren zoals je bent.

Je bent uniek

Een van de eerste stappen op weg naar zelfacceptatie is het inzicht dat er niemand anders bestaat die precies is zoals jij. Je bent uniek. En niet alleen jij bent dat; iedereen is weer anders, er zijn geen twee mensen precies hetzelfde. Je kunt je tot anderen aangetrokken voelen op grond van gelijke interesses of andere gemeenschappelijke kenmerken, maar iedere band om deze redenen is juist zo interessant vanwege de onderlinge verschillen die de groep maken tot wat hij is. Het is belangrijk om te weten dat je juist met de eigenschappen die je onderscheiden van anderen, een stempel drukt op de groep als geheel. Wat voor stempel dat is, heb jij helemaal zelf onder controle.

Tegenpolen

Misschien heb je het in de loop der jaren al een beetje gemerkt: het heeft geen zin om te proberen jezelf voortdurend een bepaalde rol te laten spelen. Veel beter en leerzamer is het om te proberen met jouw eigen authentieke karakter en verschijning de ander(en) aan te vullen en zo samen sterker te staan dan ieder voor zich alleen. Dat lukt heus niet altijd. Met sommige mensen klikt het gewoon nooit en als het even kan, laat je elkaar vervolgens met rust zonder de situatie te forceren. In veel gevallen gaat het ook goed. Dan ontdek je ineens dat jouw eigenheid juist je kracht is en dat tegenpolen elkaar in veel gevallen niet alleen aantrékken, maar ook aanvúllen.

Beter weten

Het is nog best een kunst om door de jaren heen te leren door het opgepoetste beeld van beroemdheden heen te kijken. Om te zien dat jouw fantastische collega het ook niet altijd makkelijk heeft. Om het stemmetje van die éne kritische ‘vriendin’ (‘zou je dat taartje nog wel nemen als je straks nog in die rok wil passen?’) venijnig het zwijgen op te kunnen leggen. Dwars door alle modebeelden, vooroordelen en generalisaties heen, moet je je durven realiseren dat jij bent wie je bent, dat je er mag zijn, en dat jouw kwetsbaarheid juist de kracht van iemand anders kan zijn en andersom.

Er zijn al genoeg anderen

‘Wees jezelf, er zijn al genoeg anderen,’ is een beroemde Loesje-spreuk. Ze heeft helemaal gelijk. Als jij de hele tijd bezig bent om ‘een ander’ van jezelf te maken, ben je eigenlijk aan het streven naar deelname in een grijze massa van mensen die het echt óók niet altijd goed doen. Die ook wel eens een bad hairday hebben, of zenuwachtig over hun eigen prestaties. Je zou het jezelf zo veel makkelijker maken als je zou stoppen met proberen jezelf te veranderen en de invloeden die je onzeker maken uit je leven zou bannen. Het is de hoogste tijd om de regie over je eigen geluk weer in handen te nemen.

 


 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *